Methodist ministries centre

Dec.  9th 2013

Alweer de laatste dag hier! Morgen is start de terugreis. Is ook wel weer goed om naar huis te gaan. Ik verlang er wel wee naar Alida te zien en vast te houden en de jongens weer te zien. Het weer werkt mee om mijn alvast aan NL te laten wennen. Het regent behoorlijk tot 8.00 en het is aardig afgekoeld. Ik trek zelfs mij jack aan over een overhemd!

Om 12.30 verschijnt Wycliff en geeft aan dat er en probleem met transport is. Zijn auto is niet helemaal goed, waardoor we die niet kunnen gebruiken om naar Nairobi te gaan. Hij heeft een auto kunnen lenen, maar die staat nog in de file in Nairobi en verwacht hij pas in de loop van de middag (rekbaar begrip dus ik hoop dat het echt lukt). Het wordt dus later.  Heb ik net geregeld dat we na de Methodisten ook nog naar het Koffie export bedrijf Heaton konden, dat gaat nu waarschijnlijk weer niet lukken. En we moeten ook nog om 18.00 uur terug zijn hier.
De vriend met auto is niet verschenen, dus we zijn helemaal niet weggeweest. Dus het enige wapenfeit voor vandaag overdag is dus dat ik allerlei documenten naar de kerngroep gestuurd heb, dus dat kan van mijn checklist af.
Ik begin een beetje moe te worden van de inefficiency van Afrika, vooral als je eigen tijd beperkt is en je afhankelijk bent van anderen. Maar goed, het is hun coffee shop, en ik moet het proces er naar toe maar loslaten en aan hen en God overlaten.
Een dagje wildpark of Massaai kijken zit er ook niet meer in, met deze transport (on)mogelijkheden waarschijnlijk. Maar wellicht kunnen we morgenochtend nog wat doen. Toen Wycliff mij op kwam halen voor de discipelschap training, verontschuldigde hij zich. Hij voelde zich er echt rot over dat zijn vriend niet was komen opdagen met de auto. Hij had ook niets meer van hem gehoord. T

Toen we bij de zaal kwamen was alleen Simon er nog maar, dus nam Wycliff de gelegenheid waar om nog even naar een kleine Masaai nederzetting te rijden, om zo toch nog wat goed te kunnen maken.De Masaai zijn de oorspronkelijk stam en bewoners van dit gebied en bezitten dus veel land, wat nu goed verkocht kan worden voor stedelijke ontwikkeling.
We gaan snel terug naar de zaal voor de training. Ondertussen zijn er wat meer mensen. Ik laat de stoelen in een kring zetten, zodat we niet zo onpersoonlijk ver van elkaar af zitten en ik de spreker ben. Ik geef ook aan waarom ik dat zo doe en waarom het belangrijk is om niet in leiders en hiërarchie te denken als het over discipelschap gaat.  Dat is wat moeilijk in de kerk cultuur hier, maar wel goed dat ze heet horen. ik loop door de stappen heen, waarom is discipelschap belangrijk, wat is een discipel en hoe werk dat. Ergens tussendoor stel ik voor om even thee in te schenken, waarbij ik bewust zelf het voortouw neem en een deel van het werk doen. Ook weer helemaal tegen hun idee en gevoel in. Ze zijn hier zo van de hiërarchie, maar goed, ik laat ze zo zien dat het ook anders kan en dat ik niet meer ben dan zij.
Ook laat is ze zelf teksten opzoeken en voorlezen. Ze slurpen het onderwijs op, heel bijzonder. Vooral als ik aan het eind ook nog vertel hoe je e.e.a. Heel praktisch kan doen als je contact maakt en een gesprek aangaat. Hoe je eventueel verder kunt gaan en ook dat je niet altijd moet zeggen dat je een christen bent. Je ziet dat er veel nieuwe dingen bij hun binnenkomen, maar ze zijn wel heer eager om het te horen. We zijn zo ruim twee uur bezig en dan stop ik, omdat ik merk dat sommigen verzadigd raken.
We praten nog even na hoe bijzonder dit is, dat ik dacht dat mijn belangrijkste missie het project van de koffiebar was, maar dat God duidelijk nog een andere agenda had. Vooral Wycliff en zijn tweede man, Simon zijn erg onder de indruk en blij met de nieuwe inzichten, God is goed. En er gaan mooie dingen gebeuren.

IMG_1361