Alle berichten van Albert Kunnen

Instruction at last day

Woensdag 25/12/15
Als we rond 10 uur bij de shop komen is de elektricien al klaar, zit er een degelijke nieuwe stekker aan de machine en is er een bijbehorende contactdoos geïnstalleerd boven de bar. Met een verlengsnoer kunnen de oude nog gebruiken voor overige apparatuur.
We sluiten de machine aan en starten hem op. Alles blijkt goed te werken en als hij warm is kunnen we koffie maken. Dickens blijkt een goede en leergierige leerling. Hij maakt veel aantekeningen. Maar na twee uur is hij behoorlijk overdonderd door alle informatie en mogelijkheden.
Na de lunch gaan Alida en ik nog boodschappen doen voor de laatste benodigdheden zodat ze ook echt kunnen gaan verkopen en geef ik Dickens de opdracht om gewoon lekker te gaan oefenen en veel koffie te maken.
Wij kopen ondertussen van alles van suiker, melk tot een blender/juicer e.d. Als we bij de kassa staan en bijna alles hebben afgerekend valt de stroom uit. Als het stroom terug is, blijkt het kassasysteem gecrashed te zijn. Na een half uur besluiten ze de winkel te sluiten. Veel klanten lopen weg en laten hun boodschappen achter bij de kassa. Uiteindelijk duurt het anderhalf uur voordat er weer afgerekend kan worden.
We leren Dickens nog melk te schuimen als we weer bij de shop zijn en delen koffie uit aan de overige ondernemers in de andere shops van het blok. Om 5 uur haasten we ons naar het Hotel om vervolgens om 19.15 met een tuctuc richting Wycliff en Irene te gaan. Nu hebben we private rit en zijn de kosten aanzienlijk hoger dan een taxi rit, wat inhoud € 2,-. Normaal zou dat € 1,50 zijn, maar wij weten de weg niet zo goed en hij moet ergens omdraaien en terug gaan voordat we de juiste inrit vinden naar het achterland. Ondanks dat het donker is weten we het huis van Wycliff te vinden. Na een goede maaltijd en dito gesprek, gaan we weer terug naar het hotel, met een taxi. Het blijkt dezelfde taxi chauffeur te zijn die de machine naar de shop gebracht heeft en ons ook morgenvroeg om 5.30 naar het vliegveld zal brengen. Allemaal vriendjes van vriendjes en bekenden van elkaar….
We duiken vroeg in bed voor onze laatste en korte nacht in Kitengela.
Ik kan de slaap niet vatten. Zal het allemaal goed komen? Zal Dickens het redden? Er is nog veel extra geld in gegaan en er moet nog meer bij voor licenties en stoelen. Heer, U moet het doen, het is nu uit onze handen. Wij hebben gezaaid, Dickens en Patrica zullen water geven, maar U moet het laten groeien. Ik geef het project terug aan Jezus en val in slaap.

IMG_3021 IMG_3022 IMG_3030 IMG_3032

Building counter & plumbing

Dinsdag 24/02/15

Dinsdag hebben we hard gewerkt aan de inrichting van de koffiebar. Dickens had al vroeg in de ochtend een timmerman weten te vinden om de ‘bar’ te maken voor de koffie machine en blender. We hadden al bedacht om het van pallets te doen, dus Dickens had op maandag drie pallets gekocht en samen hadden we bedacht hoe we het zouden doen. Hoe hoog en waar precies etc.

We doen in de ochtend ff rustig aan en komen rond 10 uur aan bij de koffieshop nadat we zelf een tuctuc hadden geregeld aan de kant van de hoofdweg. Als je een ritje over de hoofdweg doet in ee tuctuc danis het een publieke taxi service en kost het 20 KES (dat is € 0,20) per persoon. Dus een goede optie ipv 15 minuten lopen.
Het blijkt dat de timmerman twee pallets ingekort heeft waar door de hoogte van de bar ongeveer 60 cm zou worden, en dat terwijl we hadden bedacht dat het 85 cm zou worden. Zucht! Om toch de pallets te kunnen gebruiken besluiten we om ze als tafeltjes te gebruiken door ze aan de muur vast te maken en poten onder te zetten. Ze zijn er slordig in elkaar gezet, maar het zal wel in dezelfde stijl zijn als de bar. We overleggen nog even en besluiten nog 1 pallet te halen voor € 3,- en nog wat hout voor de poten en bevestiging aan de muur. De timmerman, nou ja Beun de haas, kan dan verder.
Dickens en ik gaan naar de houthandel en Alida naar Patricia om samen met haar wat kleertjes te kopen voor de op komst zijnde baby. We zoeken wat palen uit en brengen die lopend op onze schouder naar de shop en overleggen weer hoe we het willen hebben.
Na de lunch doe Dickens en ik nog wat meer inkopen zoals een kraan voor de aansluiting van de machine, slang voor de afvoer en de benodigde pallet. We hebben besloten dat de afvoer van de machine eerst wel middels een emmer kan, en kijken ergens naar een oude emmer. De man wil er € 7,- voor hebben wat wij uiteraard niet willen geven.
Als we even later bij de shop zijn, staat er ineens een emmer. God voorziet! Al is het alleen maar in een emmer! Ik maak er een les van voor Dickens en we krijgen een gesprek met de timmerman over Jezus. Ook de Timmerman besluit een emmer aan Dickens te geven.
Aan het eind van de dag is het timmerwerk klaar. Beetje scheef hier en daar en niet allemaal even netjes, maar wel stevig. De timmerman krijgt € 10,- voor een lange dag werken en wachten. En dan komt de loodgieter om de wasbak te installeren. Elke shop hoort bij wet uitgerust te zijn met stromend water en een wasbak, dus de verantwoordelijkheid van de huisbaas en ook de aansluiting is op zijn kosten. Wij hoeven alleen de extra materialen te betalen voor het verlengen van de leidingen en het plaatsen van een extra kraan, kosten uiteindeljk € 4,50. Het loodgieterswerk gaat op zijnAfrikaans, voor de waterleidinggebruiken ze kunststof pijp die ze aan elkaar smelten , een mooi en snel systeem. Voor de afvoer gebruiken ze een een vuurtje van kranten om de buizen in elkaar te kunne schuiven en te buigen. Mofjes en hoekjes zij zo overbodig.
Na het eten bij Dickens en Patricia in hun kamer, brengen we nog de machine naar de shop met een taxi. We sluiten het water allemaal aan en en spoelen het waterfilter door. Morgen vroeg komt de elektricien om de elektra aan te passen zodat we de machine aan kunnen sluiten.
Een lange dat van hard werken en met veel resultaat!

IMG_2992 IMG_1984 IMG_1982

Signing the Contract

Maandag 22/2/15
Vandaag staat in het teken van het tekenen van het huurcontact voor de locatie waar de koffieshop zal komen. Ik vind dat erg spannen, omdat we nu verplichtingen aangaan. Nu komt het aan op geloof en vertrouwen. Als weterugkijken op de afgelopen dagen zien we duidelijk Gods hand in de ontwikkelingen en hoe Hij ons leidt en stuurt door de beslissingen vanuit ons hart. Dus ook voor vandaag leggen we de zaken in Gods hand en vertrouwen Hem voor de juiste keuzes en leiding.

We moeten eerst geld halen om een aanbetaling te doen en de eerste maand huur te voldoen. Bij de vierde bank is de ATM ons goed gezind en kunnen we met Dickens naar de zaakwaarnemer van de eigenaar om het contract te regelen. Het contract moet nog ingevuld worden en we gaan uiteindelijk zelf het geld storten bij een bank, om het geld bij de eigenaar te krijgen. Maar dan is het ook geregeld en kan Dickens aan de slag met het regelen van de loodgieter, elektriciën en maken van de bar en balie. Hij is optimistisch en verwacht dat we de machine morgen of uiterlijk woensdag kunnen installeren.
Vanmiddag hebben we een afspraak met Bischop Mark Kariuki, het hoofd van de Deliverance church in Kenia. Op aangeven van Jaap Dieleman heb ik contact met hem gezocht voor hulp voor het bemannen van een bestuur en meer jonge mensen die een business willen starten. Wycliff gaat met ons mee, zodat Mark en hij ook elkaar leren kennen.
De auto van Wycliff blijkt stuk te zijn en om 12.00 uur moet hij nog wat anders regelen. Uiteindelijk lukt het om auto met chauffeur te krijgen en rijden we rond hal twee richting Nairobi. Het zal krap worden om op tijd te zijn, wat dan ok niet lukt door het verkeer. De laatste driehonderd meter staan volledig vast en we komen niet meer voorruit. We besluiten om te gaan lopen.
We komen uit bij het gebouw van de Keniase koffie corporatie waar Mark kantoor houdt. Een oud fabrieks pand waar vroeger alle Keniase koffie werd bewerkt, verpakt en op transport gezet naar de havenstad Mombassa. Het kantoor van Mark is een schril contrast met het gebouw: Groots,  pompeus en indrukwekkend.

We hebben een goede meeting, Mark helpt ons aan contacten en is geïnteresseerd in het model van de koffie foundation. Hij is bereid om onze visie op zijn leidersmeeting te presnteren. We geloven voor meer open deuren.

Als we klaar zijn moeten we nog koffie oppikken van Rockbern, we hebben 6 kilo koffie besteld voor Dickens om een maand koffie van te schenken. Uiteindelijk lukt dat na 20 min. wachten en zoeken in de omgeving, we ontmoeten Peter van Rockbern weer en nemen de koffie van hem over.
Rond zes uur zijn we weer in Kitengela in het hotel. Het was een vruchtbare, maar wel spannende dag, we hebben veel extra uitgaven gedaan. We kunnen alleen maar vertrouwen dat het ook vrucht zal dragen. Als we wat berichtjes krijgen van Dickens worden we bemoedigd, hij heeft veel bereikt in de voorbereidingen voor de inrichting van de bar en is optimistisch over de installatie van de machine.

IMG_2977

Sunday

Zondag 22/2/15
Het harde bed begint te wennen, we slapen al beter. Of we zijn ondertussen zo moe dat een hard bed niet meer uit maakt. Whatever, we slapen wel goed. Tenmiste nadat de lokale bar stopt met muziek. Vannacht was dat rond vier uur.
Maar goed, het is een rustdag vandaag, dus weinig gepland: kerdienst en discipelschapstraining. De rest zal zich wel vullen, hoe?  Dat zullen we wel zien, manjana! Net als we internet checken valt de stroom uit, afwachten dus. Uiteindelijk komt pas ’s avonds om zeven uur de stroom weer terug. In alles merk je dat men er op ingespeeld is dat ze zonder power moeten kunnen doorwerken. We krijgen gewoon ontbijt in elk geval.
Om 10 uur worden we opgehaald door de eigenaar van de huur auto, hij zal ons bij de kerk afzetten. Ik moet zelf maar rijden zegt hij. Al gauw komen we er achter dat hij niet weet waar de kerkvan Wycliff is en wij weten het ook niet. Hij neemt het stuur over en begint te bellen, na vijf telefoontjes hebben we het gevonden. We komen net na de worship binnen. De kerk is een oude tent met een man of 15. Wycliff blijkt nog op de conferentie in Machacos te zijn en dus preekt zijn vrouw Irene.

Na de dienst gaan we in de tuktuk naar het hotel. Gelukkig heeft Irene ons vertelt wat dat mag kosten, want hij probeert ons drie keer teveel te vragen dna het geldende tarief. Uiteindelijk accepteert hij ons bod waar 25% fooi in zit tov het standaard tarief

Als we op onze kamer zijn belt Daniel Gichana voor een afspraak, we spreken voor vanavond direct na de discipelschap training.
’s Middags wandelen we nog even en maken wat foto’s, we zien een paar grote vogels die lijken op ooievaars en lopen langs een nederzetting van de Massaii. Als we op verzoek van een paar kinderen wat foto’s maken, komt de oma in beweging en komen eenpaar vrouwen heftig pratend en gebarend op ons af. Als het blikt dat we Enegels praten wordt een dichter erbij geroepen als tolk. Het blijkt dat ze niet willen dat we zonder toestemming foto’s maken. We praten mog even wat en gaan weer verder. De oudere massaii zien er mooi uit met veel kleuren en kralen. Ze wonen in armoedige lemen hutjes waartussen hun vee loopt. Direct naast die hutjesstaan verschillende geweldig mooie villa’s waar je in NL er neit veel van hebt. Een geweldig groot contrast.
Een ander contrast met de kerkdienst van vanmorgen zijn verschillende samenkomsten van mensen die hun lokale godsdienst bijeenkomsten houden met drums en zang. Het voelt als een geestelijke strijd om Gods Koninkrijk te weren uit hun territorium.
Aan het eind van de middag praten we met Dickens en Patricia over discipelschap en hoe ze dat vorm kunnen geven in hun omgeving en vanuit de koffiebar. Ze zijn gretig om alles te horen en enthousiast over de boodschap. Een goede meeting waarbij ik merk dat het bij mij uit mijn hart komt. Doordat ik er zo over praat leg ik verbanden en zie ik hoe God in ons leven en onze omgeving al veel gedaan heeft. Gaaf om dat over te brengen.
We gaan in 1 flow door in. De meeting met Daniel. Ook hij isenthousiast over wat we doen en onze visie. Hij ziet wel mogelijkheden om mij een keer te laten spreken op een meeting over business en Gods Koninkrijk. Een uitdaging die ik wel aan wil nemen.

IMG_2921 IMG_2960

Rockbern & Mbuni Coffee Estate

Zaterdag 21/2/15

Vandaag hebben we veel te doen en het is niet duidelijk hoeveel tijd we hebben. We hopen naar een koffie plantage te kunnen gaan, maar dat kan alleen als de activiteiten in de ochtend voorspoedig lopen. We staan vroeg op en hopen tussen 7 en 8 een huurauto te krijgen. Rond 8 uur is Wycliff met Moses bij het hotel om de huurauto te brengen. Rond negen uur rijden we met het waterfilter achter in de auto samen met Dickens en zijn vrouw richting Nairobi. Dickens is mijn navigator en helpt mij om links te blijven rijden. Het eerste stuk is wat onwennig maar al snel went het aardig.

Als eerste gaan we naar een winkel om de aansluit materialen voor het waterfilter te halen. Dat lukt gelijk in de eerste winkel, zodat we meteen door kunnen rijden naar Rockburn. Rockburn is een koffie producent en leverancier. Ze hebben eigen plantages en een fabriek met branderij. Tevens hebben ze een eigen koffiebar franchise keten.
We ontmoeten de huidige directeur eigenaar, de kleinzoon van de oprichter. Hij verteld enthousiast over zijn bedrijf en hun product en hoe ze werken aan een koffie cultuur in Kenia. Hij is enthousiast over ons verhaal en is er van overtuigd dat het een haalbaar initiatief is. Verder geeft hij aan wat hij voor 316 CoffeeHouse kan doen en dat ze volgende maand starten met een vierweekse Barista training.
Helaas kunnen we vandaag niet terecht bij hun koffieplantage of fabriek, maar telefonisch weet hij wat te regelen bij een bevriende koffieboer, we kunnen daar in de middag al terecht en de plantage is dichtbij Nairobi!
Na een stevige rit door Nairobi met veel verkeer en een drie kilometer over een slechte ‘dirt road’ komen we op de plantage, de Mbuni Coffee Estate. Het is heel warm en de zon brand behoorlijk. Het blijkt een biologische plantage te zijn met een eigen fabriek, ze gebruiken geen chemische bestrijdingsmiddelen en maken hun eigen biologische mest. We zien het totale proces van nieuwe aanplant, cherry picking tot de gebrande koffiebonen. Helaas is het buiten het oogstseizoen, waardoor we het grotendeels met de verhalen moeten doen en ons een voorstelling moeten maken van verschillende onderdelen. Maar de enthousiaste gids start voor ons zelfs de pulpmachine en gooit een paar handen vol bonen in de machine, zodat we het selectie proces van de lichte, zware, grote en kleine bonen kunnen zien.
Het is mooi om het hele productie proces in het echt te kunnen zien. Ze wassen hier de bonen en laten ze daarna drogen, om na 14 dagen de hoornschil er af te kraken. Uiteindelijk levert dat kwaliteitsbonen op die geselecteerd zijn op verschillende formaten en als single estate verkocht worden. Dickens is zo enthousiast over wat hij gezien heeft dat hij in de oogsttijd nog een keer terug wil gaan. Kijk, daar deden we het (ook) voor, er is weer een Barista geboren!
Na dit bezoek moet ik mij weer door het verkeer in Nairobi wringen waarna we rond zes uur weer in Kitengela zijn en nog met zijn vieren ergens gaan eten. Volgens Wycliff ben ik nu een Keniaan, ik heb het verkeer in downtown Nairobi overleeft! Ik zelf ben meer enthousiast over wat we allemaal gedaan hebben en bereikt hebben vandaag!

IMG_2888IMG_2898IMG_2906

Meeting with SMEP

Vrijdag 20/2/15

Op deze tweede dag in Kenya hebben we samen met de shopmanager een afspraak bij SMEP, een micro-finance organisatie, om te bespreken hoe zij hem en de koffiebar kunnen ondersteunen. Het was een goede meeting met mogelijkheden voor de toekomst maar niet voor nu op de korte termijnen bij de start. Wel kunnen ze hem begeleiden bij de verdere groei zowel met advies als financieel.
Daarna nemen we de financiën door met de shopmanager, hoe het er voor staat en wat er nog nodig is om te kunnen starten. Er moet nog wat geld bij om klein te kunne starten op de locatie die we gisteren bekeken hebben.
We checken ook nog de machine en het waterfilter. Het blijkt dat niet alle slangen erbij geleverd zijn ondanks mijn uitdrukkelijke verzoek om dat er wel bij te doen, zodat we alles in een keer aan kunnen sluiten ggrrrrr, helaas nu moeten we zelf nog achter aansluitslangen en koppelingen aan gaan. We proberen in Kitengela nog te vinden wat we nodig hebben om eea aan te sluiten, maar worden al snel doorverwezen naar Nairobi. Morgen gaan we Nairobi, dus moeten we dan de betreffen winkel opzoeken om te zoeken wat we nodig hebben.
Aan het eind van de middag lopen we nog een rondje over de markt en doen wat boodschappen voor een lunch, waarna we in de tuin relaxen in de zon. Het was warm vandaag, rond de 30 graden en veel zon. Wel lekker, maar als je moet werken wel warm.

IMG_2998

Eerste dag Kenia reis

Donderdag  19/2/15

Onze reis is voorspoedig verlopen. Het enige wat eigenlijk tegen zat was dat we een uur op onze koffers moesten wachten, maar goed we hadden de tijd. En dat gaf ons ook gelegenheid om even met de outreach groep van Nehemia ministries te connecten.
En dan onze eerste dag van deze reis in Kenia. De missie voor deze dag was duidelijkheid krijgen over ons programma en weten waar we staan met de ontwikkelingen van de koffiebar.
Na een korte nacht in een vreemd bed, vreemde geluiden en drukte in het hoofd van alle indrukken van de reis, was het erg vroeg toen we om 8 uur wakker werden gemaakt door het klokkenspel in mijn iphone. Het was al warm en zonnig buiten. Gelukkig was de douche ook warm waardoor het wakker worden beter ging.
Tijdens het ontbijt in het hotel met locale vruchten ontmoeten we de “shopmanager”. Hij moet de zaak van de grond trekken en staat op het punt om de machine van het vliegveld te halen. Na veel tegenslagen en tegenwerpingen moet het dan vandaag echt gaan lukken. Dat had 1,5 week eerder gekund, als iedereen meegewerkt had. Maar goed dan hadden er ook niet zoveel mensen geld aan verdiend, zucht… Hij vertrekt en we bidden dat hij de machine nu eindelijk mee kan krijgen.

Dan na het ontbijt zouden we om 9 uur opgehaald worden, dat wordt ruim een uur later. Maar goed uiteindelijk lukt het dan toch en hebben we een goed gesprek over de stand van zaken en waarom er twee partijen zijn ontstaan en de locale samenwerking niet optimaal verloopt. ’s Morgens de ene kant van het verhaal en dan horen we ’s middags de andere kant van het verhaal van de shopmanager. Beide klinken ze aannemelijk. Ga daar maar es je weg in zoeken, en de juiste beslissing nemen om verder te gaan. Gelukkig weten we allemaal dat het Gods project is en dat Hij de weg zal wijzen en wijsheid zal geven. We hebben in elk geval een goede relatie versterkende meeting gehad en open kunne praten en bidden met de shop manager en zijn kersverse zwangere vrouw.
Het was die morgen gelukt om op het vliegveld de machine te krijgen en ik zie dan ook de dozen terug die we enige weken geleden on Hoofddorp hebben achtergelaten. Dat is in elk geval een goede stap!
Samen met de shopmanager bekijken we nog een mogelijke locatie voor de koffiebar. Een goede plek in een buurt waar de bar veel kan betekenen en een mooie omvang en mogelijkheid voor een counter voor take-away koffies. Geen slecht plan!
Naast deze koffie-bar werkzaamheden hebben we nog wat boodschappen gedaan, een locale sim kaart geregeld voor locale belminuten, twee uur gekletst met een Nederlands sprekende Keniaanse vrouw, lekker genoten van het weer, een ritje in een TukTuk gemaakt, een locale Keniaanse maaltijd genoten in een Keniaans gezin en rondgelopen in Kitengela.
Onderweg komen we nog tweemaal een lokaal initiatief tegen van een crusade van locale kerken. Gaaf om te zien hoe ze dat hier oppakken. Het blijken wekelijks terugkerende fenomenen te zijn.

IMG_2848 IMG_2859

Reis is gestart

De reis is gestart! Vanmorgen om 6.30 richting Schiphol en nu wachten in de gate op boarden. We vliegen om 10.20 uur.

Het is nu een kwestie van loslaten en overgeven. Ik heb mijn best gedaan om alles voor te breiden,  nu gaan we het maar over ons heen laten komen en laten gebeuren. God is in control!

Het boarden is gestart, nog even en wij kunnen ook het vliegtuig in. We ontdekken net dat er ook een groep van de Nehemia Bijbelschool in net vliegtuig zit. Ff kijken of we kunnen connecten.

Straks 8 uur vliegen. 8.25 pm locale tijd zijn we in Nairobi en worden we opgehaald door Wycliff om naar ons hotel gebracht te worden.

 

Reisplannen

18 februari a.s. vertrekken Alida en Albert Kunnen naar Kitengela in Kenya om de opgestuurde Espresso Machine te installeren en de medewerkers van 316Coffee House te trainen in het gebruik van de machine om de beste Koffie in de regio te kunnen maken.

We blijven 8 dagen in Kitengela en gaan ook nog een koffieplantage en een koffiefabriek bezoeken.

Daarnaast hopen we nog wat tijd te hebben voor een safari en meer training van medewerkers.

Back home

Dec. 10th 2013

Zo, om 8.00 is het dag. Tijd om in te pakken, laatste ontbijt en afrekenen. Ik eet mij laatste fruitontbijt met een verse fruitsap annex smoothie uit de blender. En dan nog even verslagjes typen. Helaas doet de internet verbinding het niet. Nu werkt het netwerk wel, maar internet weer niet. Naja, we krijgen het wel een keer over de lijn ergen, wellicht pas vanavond in Abu Bhabi op het vliegveld waar free WIFI is.
Om tien uur haalt Wycliff mij op, hij dan als het goed is een auto geregeld. En dan gaan we zien wat we nog gaan doen tot 12.00 wanneer we richting vliegveld gaan. Dat werd dus geen 10.00 uur, maar 11.35. De auto die hij geregeld had, kwam ook niet opdagen, dus. Dus moest hij snel nog wat anders regelen. Ik had al aangegeven, dat hij maar een taxi moest regelen. Uiteindelijk heeft hij regen betaling een auto kunnen lenen en is het toch nog goed gekomen. We waren 12.35 bij de terminal. Mooi op tijd. Maar ik heb wel weer bijna 2 uur zitten wachten. Het went nog niet erg die Afrikaanse mentaliteit.
Ik had ook nog met Owen afgesproken bij het vliegveld, hij wilde mij graag koffiebonen meegeven voor Richard en mij. Maar geen Owen en ook niet telefonisch bereikbaar. Ik heb nog even een 20 minuten gewacht en toen ben ik maar naar binnen gegaan. Alles liep verder gesmeerd. Ik moest mijn handbagage nog even lichter maken, gelukkig had ik nog wat kilo’s over in mijn koffer. Uiteindelijk vertrokken we 25 min. later, maar ik heb de tijd.
Even voor half negen landden we in Abu Dhabi na een rustige en mooie vlucht. Een groot deel van de vlucht was het helder en kon je het land en de zee zien. De woestijn in Ethiopië en Eritrea. De zonsondergang was echt schitterend . Ik heb het nog geprobeerd te fotograferen met mijn iphone, maar de kleuren komen niet zo mooi op de foto als in werkelijkheid. En dan kon je in het donker Abu Dhabi zien liggen. Veel lampjes, rechte wegen, vierkante vlakken en grote huizen en paleizen.

De volgende ochtend kunnen we de bus in en start de laatste etappe. Het vliegtuig is niet vol en ik heb de ruimte naast mij. Slapen lukt ook nu niet, maar ik kan wel rusten en film kijken. Ik kijk oa de film over Steve Jobs. Het maakt indruk op mij, en God spreekt dat we voor de coffee foundation ook externe investeerders moeten zoeken en zullen krijgen. God is goed dat Hij blijft spreken en mij bemoedigen. Het laatste nummer van Cat Stevens, de muziek en tekst tijdens de aftiteling raakt mij: You can do whatever you want to. Anything you want – you can do.

IMG_1373 IMG_1374